Συναδέλφισσες- συνάδελφοι
Ο «Οργανισμός Παιδικής Αγωγής και Άθλησης “Γιάννης Γάλλος”» αποφάσισε να αναθέσει τα προγράμματα μαζικού αθλητισμού σε ιδιωτική εταιρεία.
Η απόφαση αυτή δεν είναι τίποτε άλλο από την εφαρμογή των όρων των μνημονίων και στον χώρο της αυτοδιοίκησης. Δεν χρειάζεται βέβαια να περιγράψουμε σε σας τι σημαίνει πρακτική εφαρμογή των μνημονίων και του σύγχρονου βάρβαρου καπιταλισμού. Τα βιώνετε – τα βιώνουμε καθημερινά.
Η σύγχρονη μεταφορά της βαρβαρότητας στο χώρο της αυτοδιοίκησης αφορά 2 πολύ συγκεκριμένες και αντιδραστικότατες αλλαγές.
α) Την συνολική αλλαγή των εργασιακών σχέσεων. Με κατάργηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Με αντικατάστασή της με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Γνωρίζουμε όλοι τι σημαίνει αυτό σε μισθούς, ωράρια, ασφάλιση, κλπ.
β) Την πλήρη εμπορευματοποίηση των λεγόμενων κοινωνικών υπηρεσιών που πρόσφερε το δημόσιο (εδώ συγκεκριμένα η αυτοδιοίκηση) στον εργαζόμενο λαό. Εμείς δηλαδή και τα παιδιά μας θα καλούμαστε συνεχώς να πληρώνουμε όλο και περισσότερο από την τσέπη μας, στο όνομα του ότι δεν γίνεται αλλιώς, υπηρεσίες που θα έπρεπε να είναι σύγχρονες, μαζικές και δωρεάν.
Βέβαια όλα αυτά στηρίζονται και βρίσκουν έδαφος σε μια κατάσταση που δημιουργήθηκε στην χώρα και στην αυτοδιοίκηση όλα αυτά τα χρόνια. Ο μαζικός αθλητισμός ακόμα και αν παρέχονταν δωρεάν και με καλές υπηρεσίες από κάποιους δήμους, λειτουργούσε σαν παραπαίδι του λαμπρού ελληνικού αθλητισμού, του πλήρως εμπορευματοποιημένου, που έφερνε μετάλλια και δόξα στη χώρα. Τα αποτελέσματα τα ξέρουμε. Τα εγκαταλειμμένα τεράστια στάδια των Ολυμπιακών αγώνων, τα τεράστια ποσά που δαπανήθηκαν γι’ αυτά, τα απίστευτα κέρδη που απέσπασε το κεφάλαιο είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Τώρα που το χρήμα εκεί στέρεψε, το υπ’ αριθμόν ένα «στήριγμα» της χώρας, οι ιδιωτικές εταιρείες, μπουκάρουν παντού, με τις ευλογίες των κυβερνήσεων και των Δήμων με σκοπό τι άλλο: Κέρδος και πάλι κέρδος. Κέρδος από τους εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και από τα λεφτά των πολιτών που ακόμα και αν δεν υποχρεώνονται να πληρώνουν μεγαλύτερες «συμβολικές» συνδρομές θα πληρώνουν μεγαλύτερες φορολογίες για τους Δήμους. Το πιθανότερο είναι να πληρώνουν και τα δύο περισσότερο για όλο και υποδεέστερες υπηρεσίες. Διότι είναι δεδομένο: ιδιώτης = χειρότερες υπηρεσίες.
Υπάρχουν μεγάλες ευθύνες του συνδικαλιστικού κινήματος που συνειδητά και πολλές φορές με υπόγειες διασυνδέσεις ενίσχυε αυτές τις δομές και αυτές τις σχέσεις εργασίας.
Υπάρχουν και ευθύνες των ίδιων των εργαζομένων που κάτω από αυτές τις συνθήκες είχαν παραιτηθεί από την διεκδίκηση μόνιμης και σταθερής δουλειάς και οι περισσότεροι αντιμετώπιζαν και αντιμετωπίζουν την εργασία τους στα προγράμματα ως μια δεύτερη δουλειά ή ως μια ευκαιρία για την απόκτηση εμπειρίας και μορίων για τον διορισμό κάπου αλλού. Γι’ αυτό και ποτέ δεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους εργαζόμενους στο Δήμο αλλά ευκαιριακούς συνεργάτες στα προγράμματα.
Συναδέλφισσες – συνάδελφοι
Στο εισηγητικό του οργανισμού περιγράφεται με γλαφυρό τρόπο η αντίληψη που ο Δήμος θα χειριστεί τις κοινωνικές του υποχρεώσεις από εδώ και στο εξής. Δεν μπορούμε –λένε- να κάνουμε τίποτε άλλο από το να εφαρμόσουμε τις πιο ακραίες επιταγές του κεφάλαιου και των μνημονίων στο Δήμο Καλλιθέας. Το αν είναι εξουσιοδοτημένοι από το λαό της Καλλιθέας να κάνουν κάτι τέτοιο το αφήνουμε να το κρίνουν οι πολίτες της Καλλιθέας. Πρέπει όμως οι πολίτες να γνωρίζουν, πέρα από το δικαίωμα που έχουν στην δωρεάν παροχή των κοινωνικών υπηρεσιών, ότι οι μέχρι χτες παροχή των υπηρεσιών άθλησης κόστιζε σε μισθούς περί τα 220.000 και τώρα προϋπολογίζεται κόστος 450.000 ευρώ για τις ίδιες υπηρεσίες. Πολλοί παρατρεχάμενοι της εξουσίας σε όλη την αυτοδιοίκηση, σπεύδουν είδη να φτιάξουν τις νέες ιδιωτικές επιχειρήσεις, δίπλα στις παλιές που είχαν.
Εμείς βεβαίως πρέπει να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας αλλά και το δικαίωμα στην μόνιμη και σταθερή δουλειά. Πρέπει να δώσουμε ενωμένα τη μάχη να μη περάσει ο ακραίος φιλελευθερισμός και στα ελάχιστα δικαιώματα τα δικά μας και των πολιτών.
Το Δ. Σ. του Συλλόγου Υπαλλήλων Δήμου Καλλιθέας
